پارسا و مهرسا

من اخر كتاب خوان هستم تا جايي كه با سر ميرم تو كتاب  اينطوري                        . و شايدم اينطوري و گاهي هم با خنده وگاهي هم متفكر وگاهي هم بايد بترسم اما كارهاي funny انجام ميدم   ...

خوب اينم يكجور دالي كردنه ديگه(اينم بگم كه من خيلي به محصولات ارايشي بهداشتي علاقه دارم از جمله كرم مرطوب كننده) و مواقعي كه خيلي خسته باشم هم اينجوري ميشه البته دالي بازي  با پرده و كتاب و اينها رو هم بلدم ها حالا خجالتم نديد ديگه ...

بدون هيچ سر وصدايي وارد ماه دوازدهم زندگيم شدم ديگه وقتي مامان بخواد عدد ماههاي عمرم رو  بگه انگشتهاي دستم كم  ميان و بايد بره سراغ انگشتهاي پام اين ماه هم مامان برام كيك درست نكرد به چند دليل يكش اين بود كه مامانم فعاليت ورزشيش رو شروع كرده و تقريبا هر روز تمرين شنا ميرفت و مسابقه داشت و مامانم دوتا مقام اولي به دست اورد  اما فعاليتهاي جديد من: در اين ماه كاملا  راه رفتن رو تمرين كردم و اگر حواسم نباشه خودم كل خونه رو ميرم در غير اينصورت دست  دردست اين وان راه ميروم 8 تا دندون خوشگل دارم (البته همشو اين ماه در نياوردم ) ناناي هم كه با دو دست انجام ميدم صداي زنبور هم ياد گرفتم دست وپا و چشم و مو &n...

خدا کنه که هوا از این سردتر نشه نمیدونم مامانم دیگه چه لباسی میخواد به من بپوشونه ...

دیشب هم مامان لباس جدید تنم کرد بگم از کجا فهمیدم چون سریع دوربین اورد و از من عکس وفیلم گرفت  بعد هم شامم رو خوردم وخوابم گرفت ساعت 8.5 شب و من خوابیدم و باز هم خوابیدم وباز هم  ... ومن دیگه تعجب کردم که چرا صبح نمیشه خلاصه با هر زحمتی بود خوابیدم تا صبح شد وصبح فهمیدم که بله دیشب شب یلدا بوده یعنی بلندترین شب سال ومدار زمین در زاویه ٢٣ درجه قرار داشته و از این حرفها اما نکته مهم این بود که دیشب فقط 1 دقیقه از شبهای دیگه بلندتر بود و این من بودم که ندانسته جو گیر شده بودم  شاید به خاطر لباسم بود....   ...

 پارساي رو ديوار و ناگهان پارسا در اغوش من ...

امروز مامانم داشت مثل هر روز  اموزش صداي حيوانات رو بهم ميداد بع بعي ميگه بع بع خروسه ميگه قوقولي قوقول جوجوه ميگه جيكو جيكو جيك كه در اين هنگام منم با صداي فوق العاده ظريفي گفتم جيك و باز مامان ذوق زده شد وتا شب بارها وبارها از من پرسيدند جوجوه ميگه؟ ومن هم هر بار گفتم جيك كلا من با جوجوها رابطه خوبي دارم اما نكته مهم اينه كه منظور از جوجو چيه ؟چون من مورچه رو با عنوان جوجو ميشناسم ،كبوترها حياط خونه مامان جون رو با جوجو ميشناسم و مجسمه هاي تو خونمون رو هم با همين عنوان حالا نميدونم كدوم جوجو ميگه جيك............

در اخرين روز ده ماهگيم كاري رو شروع به انجامش كردم كه تا آخر عمرم ميتونم انجام بدم شايد الان كه دارم اين مطلب رو ميخونم ارزش اين كار برام خيلي كم شده باشه چون خيلي كار ساده  وتكراري هستش اما اون موقع كه يادش گرفتم فوق العاده برام مهم وبا ارزش بود  خيلي وقت بود كه براي رسيدن به وسايل مورد نظرم انگشتهاي مامان وبابا و در مواقع اضطرار هر  فردي كه نزديكم بود را ميگرفتم تا من تاتي كنم وبهش برسم اما در يك روز پاييزي دقيقا 12 اذر سال 1390 من دستم به زانوي مامان بود كه يكدفعه طي يك عمليات انتهاري دستم رو از زانوي مامان برداشتم وخودم به تنهايي شروع به راه رفتن كردم و خودم رو رسوندم به ديوار   وباز با ذوق مامان و بابا مواجه...

...

ومن ده ماهم شد   اما اين ماه مامان گفت برات كيك درست نميكنم اخه يك جايي دعوت بوديم لباسهاي كاملا متفاوت تنم كردن  ومامانم بهم گفت دوست داره منم مثل اون ني ني باشم كه بخاطرش اين لباس رو پوشيدم  يعني شجاع و يك ادم مهربون    ...